be common แปลว่า
- ต่ําต้อย
ต่ํา
- common: 1) adj. ที่เกิดขึ้นทุกวัน ชื่อพ้อง: everyday, usual, commonplace
- common: 1) adj. ที่เกิดขึ้นทุกวัน ชื่อพ้อง: everyday, usual, commonplace คำตรงข้าม: unusual, unique2) adj. ที่เป็นของส่วนรวม ชื่อพ้อง: public, community3) adj. ที่ร่วมกัน ชื่อพ้อง: shared, joint
- common will: n. exp. พินัยกรรมร่วม [phi nai kam ruam]
ประโยค
Go mad. It formerly was common the Lord of the Darkness, have the pleasure invading the mind of her victims.
It was common for soldiers to bring back souvenirs from battle.
it was common when one gave a speech
Sleeping in separate beds was common among couples, does it make sense to resume this practice?
She got mad at me, refused to wear it. She said it was common.
